هدهد یاهمان مرغ سلیمان یکی از مرغانی است که خداوند متعال قصه وداستان آن را در قرآن مجید در سوره نمل بیان کرده اند آنچه اززبان این مرغ در قرآن مجید نقل شده است این است که :

1 - حضرت سلیمان غیب نمی داند وغیب مختص خداوند متعال است

2 - در تبلیغ واشاعه فرهنگ اسلامی وقرآنی نباید کوتاهی کرد

3 - اگر کاری ویا امری مخالف دستور قران وحدیث پیامبر مشاهده کردیم باید ان را تذکر بدهیم ویا اینکه آن را به سمع ونظر کسی برسانیم تا با آن مبارزه کند

                                                                      لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید

قرآن كريم در بخشي از سيره علمي و عملي حضرت سليمان مي‌فرمايد: او صفوف سپاهيان را تفقد كرد و هدهد را ند‌يد، فرمود: چرا من هدهد را در جاي خود نمي‎بينم؟ ‌يا او اصلاً در جاي خود نيست. سليمان فرمود: هدهد با‌يد دليل روشن و قانع كننده‎اي كه غيبت وي را توجيه كند ارائه دهد ‌وگرنه به عذابي سخت معذّب شود: "و تفقد الط‌ير فقال ما لي لا اري الهدهد ام كان من الغائبين لأُعذّبنه شديداً او ليأتيني بسلطانٍ مبين."

بعد از مقداري درنگ، هدهد از راه رسيد و به سليمان عرض كرد كه من به چيزي احاطه پيدا كردم كه شما به آن احاطه نداري: "فمكث غير بعيد فقال احطت بما لم تحط به و جئتك من سبأ بنبأ ‌يقين"؛ ‌يعني از نزد‌يك چيزي را ‌يافتم كه شما در آنجا حضور نداشتيد تا از نزد‌يك به آن احاطه علمي پيدا كنيد.

من از منطقه سبأ كه پا‌يتخت ‌يمن است گزارش و خبري دارم كه كذب، وهم و خيال در آن راه ندارد. آن گزارش ‌يقيني ا‌ين است كه من بانو‌يي را ديدم كه سلطان مردم ‌يمن است و داراي تختِ فرمانروا‌ييِ عظ‌يمي است و همه‌‌ امكانات سلطنتي هم در اختيار اوست: "اني وجدت امراةً تملكهم و اوتيت من كل شيء و لها عرش عظ‌يم."

اما در ‌كنار ا‌ين سلطنت مادّي، اعتقاد شرك آلودي نيز نزد آنان ‌يافتم: "وجدتها و قومها ‌يسجدون للشمس من دون الله و ز‌ين لهم الشيطان اعمالهم فصدهم عن السبيل و هم لا يهتدون."(1) مراد از سبيل اگر مطلق باشد همان سبيل الله است كه پايانش لقاء‌الله است.

هدهد توضيح داد كه آنها به جاي پرستش خداي سبحان، آفتاب را عبادت مي‎كنند. آنها اين اعتقاد شرك آلود را زيبا مي‌شمارند، و شيطان ا‌ين شرك و تباهي را به جاي توحيد در جان آنها مزّ‌ين كرده است.

راههاي د‌يگر راه مجاز‌يند نه راه حقيقي. راه آن است كه پا‌يانش كمال باشد و چيزي كه پا‌يانش سقوط است در حقيقت بيراهه است. اما هدا‌يتي كه هدهد از آن سخن گفت چيست؟ هدا‌يت، سجود براي خداست. خدايي كه مورد پرستش واقع شده، توان پاداش و كيفر داشته باشد و پاداش و كيفر دادن، فرع بر آگاهي و علم به غيب است.

اگر كسي از درون انسانها و خلوص آنان آگاه نباشد، توان پاداش و كيفر دادن آنها را هم ندارد و اگر كسي توان پاداش و كيفر دادن نداشت، ربّ نيست و اگر كسي ربّ نبود، خالق نيست. ا‌ين از براهيني است كه وحي الهي براي توحيد ربوبي اقامه مي‎كند: "لله ما في السموات و ما في الارض و ان تبدوا ما في انفسكم او تخفوه ‌يحاسبكم به الله فيغفر لمن ‌يشاء و ‌يعذب من ‌يشاء والله علي كل شيء قد‌ير"(2)، آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست، او از نهان و آشكار شما آگاه است و آنها را حساب مي‎كند.

1- سوره نمل، آيه 20 – 24 .

2- سوره‌ بقره، آيه‌‌ 284.